Twoja wyszukiwarka

EWA KOŁODZIEJAK-NIECKUŁA
GADAJĄCE MRÓWKI?
Wiedza i Życie nr 8/1996
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 8/1996

Mrówki porozumiewają się za pomocą substancji chemicznych zwanych feromonami lub przez dotyk, ale czy jakiekolwiek znaczenie w tej wymianie informacji ma odgłos "ćwierkania", który wydają, poruszając w górę i w dół końcową częścią odwłoka - pozostawało zagadką. Niedawno amerykańskiemu inżynierowi udało się nagrać takie dźwięki, wkładając superczuły mikrofon do mrowiska mrówki ognistej żyjącej na południu Ameryki Północnej. Uznał on, że prawdopodobnie utrwalił sygnał alarmowy, ponieważ wkrótce nastąpił wściekły atak owadów na obcy przedmiot. Ponadto udało mu się także nagrać odgłosy nadawane w okresie spokoju, które zinterpretował jako komunikat "wszystko w porządku", oraz nieco odmienne dźwięki wydawane podczas napaści na gąsienicę.

Mrówki ogniste bronią się, "wstrzykując" kwas mrówkowy pod powierzchnię skóry napastnika za pomocą żądełka. Zapewne palącemu bólowi, jaki temu towarzyszy, zawdzięczają swą nazwę gatunkową

Jeszcze inaczej "brzmiała" mrówka, gdy eksperymentator przytrzasnął jej czułek pokrywą pojemnika. Ponieważ szybko zbiegły się jej współtowarzyszki, wyciągnął śmiały wniosek, że było to wołanie o pomoc.

Entomolodzy podeszli do osiągnięć inżyniera z mniejszym entuzjazmem. Uznali, że problem wymaga bardziej szczegółowych badań, twórca nagrań zajął się więc doskonaleniem metod podsłuchiwania szkodników upraw (patrz: Głośne obżartuchy "WiŻ", 9/1994).

"Science", 5264/1996