Twoja wyszukiwarka

ALEKSY BARTNIK
IRC - POGAWĘDKI W INTERNECIE
Wiedza i Życie nr 9/1996
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 9/1996

Internet - wśród swoich możliwości - pozwala wielu osobom równocześnie na wymianę zdań w czasie rzeczywistym, czyli normalną dyskusję - tyle że za pomocą klawiatury. System umożliwiający tego typu rozmowy nazywa się IRC (Internet Relay Chat), a potrafi on - oczywiście - połączyć ludzi będących nawet na różnych kontynentach, przy czym płaci się za to jak za normalne używanie Internetu, czyli w zasadzie jak za lokalną rozmowę telefoniczną. Potencjalnie jest to sposób na błyskawiczną wymianę poglądów i informacji pomiędzy ludźmi o podobnych zainteresowaniach - niezależnie od ich miejsca zamieszkania. Niestety, IRC jest także miejscem zdominowanym przez osobników, których znajomość techniki wydaje się odwrotnie proporcjonalna do ich kultury osobistej...

Uprzedzając lojalnie przyszłych użytkowników, że mogą trafić na coś niemiłego - podaję podstawy posługiwania się tym systemem. Jak zwykle, jest wiele różnych programów obsługujących IRC, które możemy ściągnąć praktycznie z dowolnego serwera ftp. Dla PC mogą to być IRC II, mIRC 4.0 lub WSIRC 2.0. Poniżej przedstawię przykłady, opierając się na uniksowym programie irc, który jest powszechnie dostępny i nie wymaga grafiki.

Pogawędkę tedy inicjujemy, pisząc polecenie irc z ewentualnym podaniem serwera (tj. komputera, który obsługuje wszystkie nasze rozmowy); najczęściej nie jest konieczne podanie adresu - będzie użyty adres domyślny, z reguły serwera nam najbliższego. Oto parę adresów w Polsce:

warszawa.irc.pl

lublin.irc.pl

krakow.irc.pl

Adresy zagraniczne możemy łatwo znaleźć - na przykład przeglądając grupę dyskusyjną alt.irc i podobne.

Po połączeniu się z serwerem stajemy się jednym z uczestników IRC. Każdy z nas ma swoją "ksywkę" (ang. nickname lub w skrócie nick). Na początku nasz nick jest po prostu naszą nazwą z adresu internetowego. Jeśli wybierzemy sobie ksywkę, której już ktoś używa, to system nas o tym poinformuje i nie dopuści do istnienia w tym samym czasie dwu użytkowników o tej samej ksywce.

Ryc. 1

Rozmowy za pomocą serwera IRC są podzielone na kanały, z których każdy ma nazwę. Możemy być podłączeni do wielu kanałów na raz. Wszystko, co piszemy, jest przesyłane prawie natychmiast do wszystkich użytkowników podłączonych do tego samego kanału. Każda wypowiedź poprzedzona jest ksywką piszącego. Na naszym ekranie zobaczymy więc w czasie rzeczywistym wypowiedzi wszystkich, którzy są na kanale, do którego jesteśmy dołączeni. Często daje to niezły bałagan!

Kanały w IRC są różnego rodzaju: publiczne (każdy może się włączyć do rozmowy), prywatne (trzeba znać jego nazwę), takie, do których trzeba być zaproszonym, tajne i inne. Każdy kanał ma nazwę zaczynającą się od znaku #, na przykład #polonia; czasami obok nazwy wyświetlany jest aktualny temat dyskusji. Kanały powstają i nikną. Możemy utworzyć je sami, podłączając się po prostu do kanału o nazwie dotychczas nie istniejącej; kanał zniknie, jeśli opuszczą go wszyscy dyskutanci.

Osoba tworząca kanał staje się jego operatorem (w żargonie: "opem"). Daje to pewne przywileje: "op" może zmienić tryb pracy kanału na przykład na tryb moderowany (w kanale wypowiada się tylko operator i ci, którym operator udzielił głosu), wykluczyć jakiegoś dyskutanta, etc. Widać więc, że system pozwala w zasadzie na zorganizowanie dyskusji na konkretny temat z kontrolą wypowiedzi przez operatora, a także na pogawędkę całkiem nieskrępowaną.

Ryc. 2

Pora zatem na podjęcie próby. Po połączeniu się z komputerem, gdzie mamy konto i zalogowaniu się, piszemy:

irc lub irc krakow.irc.pl

Powinien się pokazać ekran jak na ryc. 1. Składa się on z trzech części. W górnej oglądamy wypowiedzi i komunikaty systemu (te są poprzedzone trzema gwiazdkami). Środkowy wiersz jest paskiem kontrolnym, poniżej znajduje się miejsce na nasze polecenia i wypowiedzi. Wszystkie polecenia zaczynają się obowiązkowo od znaku /. Nasze wypowiedzi piszemy tak jak akapit w edytorze tekstu: bez używania klawisza "Enter". Klawisz ten wysyła całą wypowiedź na kanał lub kończy polecenie. Najważniejsze polecenia to:

/quit - zakończ sesję IRC,

/list - podaj listę dostępnych kanałów. Nazwy kanałów zaczynają się od znaku # lub & (te są kanałami lokalnymi, niewidocznymi dla użytkowników z innych serwerów).

Liczby pokazują, ilu użytkowników jest aktualnie na kanale, dalej widać tematy, na przykład:

/list #pol* - podaj listę kanałów zaczynających się na #pol,

/list -min 10 - podaj listę kanałów, gdzie jest co najmniej 10 dyskutantów,

/join #kanał - przyłącz się do kanału,

/part #kanał lub /leave #kanał - porzuć kanał,

/nick ksywka - nadanie sobie ksywki,

/whois ksywka - informacje o użytkowniku podanej ksywki: adres e-mail etc. Czasami fałszowane przez co większych "dżentelmenów" IRC...

/names #kanał - wykaz dyskutantów na kanale,

/msg ksywka tekst - wysłanie tekstu tylko do dyskutanta o podanej ksywce,

/query ksywka - wejście w tryb rozmowy tylko z jednym dyskutantem o podanej ksywce. Po wydaniu tego polecenia wszystko, co od tej pory napiszemy, dotrze tylko do niego,

/query - kończy tryb rozmowy z jednym dyskutantem. Przykładowy urywek pobytu na IRC pokazuje ryc. 2. Większość tekstów to informacje systemu (poprzedzone ***).

O podobnych zagadnieniach przeczytasz w artykułach:
E-mail
FTP
JPEG, ZIP, UUE etc...
Jak szukać programów?
Grupy dyskusyjne: Usenet
World Wide Web
Tu warto zajrzeć...
Ta wspaniała, nikomu niepotrzebna wiedza...
WWW-szukamy informacji
Trwa wojna przeglądarek
Pliki i katalogi