Twoja wyszukiwarka

ZBIGNIEW P. ZAGÓRSKI
CO SIĘ STAŁO NA MURUROA
Wiedza i Życie nr 11/1996
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 11/1996

Rząd Francji poczuł się dotknięty niekończącymi się oskarżeniami o rzekome zniszczenie atoli polinezyjskich próbnymi wybuchami jądrowymi. Do akcji antyfrancuskich włączyły się obiektywne z pozoru media, czego próbkę zamieściliśmy w "WiŻ" (patrz: "Sygnały" nr 6/1996). Rząd francuski zwrócił się więc do Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w Wiedniu o wyczerpujące zbadanie rzekomych skażeń i szkód, udostępniając pełną dokumentację przeprowadzonych eksperymentów. MAEA przychyliła się do tego, powołując międzynarodowy zespół dysponujący niezależnymi laboratoriami.

Od lipca br. międzynarodowy zespół przeprowadza badania radiologiczne zbierając próbki planktonu, ryb, wody morskiej, osadów na lagunie, raf koralowych, a na lądzie stałym bada glebę, orzechy kokosowe i wszelką roślinność. Próbki te analizuje sieć światowych laboratoriów, obejmująca też rejon Pacyfiku. W pracach tych uczestniczy też laboratorium MAEA w Seibersdorfie (Austria), przygotowujące m.in. wzorce do analiz porównawczych, oraz laboratorium MEL (Marine Environment Laboratory, czyli Laboratorium Środowiska Morskiego) w Monako wyspecjalizowane w badaniach radioaktywnego skażenia mórz.

Podobne badania wykonano w ub.r. na Dalekim Wschodzie, w miejscach, gdzie jak Greenpeace przypuszcza, zatopiono groźne radioaktywne odpady. Pełny raport zostanie opublikowany jeszcze w tym roku, jednak już ukończone badania wykazują, że skażenia cezem 137 nie różnią się w znaczący sposób od poziomów obserwowanych w północno-zachodnim Pacyfiku, a pochodzących z globalnego rozproszenia. (Pełne wyniki badań zainteresowane instytucje mogą otrzymać pod adresem IAEA-MEL, B. P. 800, MC 98012, Monaco).

Badania próbek z Mururoa oraz Fangataufa będą trwały około pół roku, a pełny raport obejmujący również wyniki badań geologicznych podany zostanie do publicznej wiadomości z początkiem roku 1998. Organem koordynującym badania jest Międzynarodowy Komitet Doradczy złożony z doświadczonych naukowców z dziesięciu krajów, w którym uczestniczą również przedstawiciele Forum Południowego Pacyfiku, organizacja United Nations Scientific Committee on the Effects of Atomic Radiation (UNSCEAR), czyli Komitet Naukowy Narodów Zjednoczonych ds. Skutków Promieniowania Atomowego, WHO oraz Komisja Europejska.