Twoja wyszukiwarka

MAGDALENA PECUL
OTYŁOŚĆ NIEWĄTPLIWIE GENETYCZNA
Wiedza i Życie nr 9/1997
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 9/1997

Po odkryciu u myszy słynnego genu Ob, którego defekty powodują ich otyłość, naukowcy przez długi czas usiłowali znaleźć związek między ludzkim genem Ob a nadwagą ("Sygnały", "WiŻ" nr 1/1997). Udało się to dopiero w tym roku, gdy u dwojga chorobliwie grubych, spokrewnionych ze sobą dzieci odkryto jego mutację. Oboje mają uszkodzone obie kopie genu Ob - tę odziedziczoną po ojcu i tę po matce, ludziach z nadwagą, lecz nie otyłych.

Ośmioletnia dziewczynka waży 86 kg. Jej dwuletni kuzynek przekracza ponad dwukrotnie normę dla swojego wieku, ważąc 29 kg. Dla obu dzieci ta otyłość jest praktycznie kalectwem, uniemożliwiającym normalne poruszanie się.

Gen Ob koduje leptynę, hormon kontrolujący apetyt. Badania przeprowadzone na myszach wskazywały, że jego niedobór powoduje otyłość. Myszy udało się odchudzić przez wstrzykiwanie tego hormonu, ale z ludźmi sprawa jest bardziej skomplikowana. Wiele bardzo otyłych osób ma nawet zbyt wysoki, a nie zbyt niski poziom leptyny. Inaczej jest w opisanym przypadku dwojga dzieci - w ich w organizmach brakuje tego hormonu z powodu ubytku jednego nukleotydu w odpowiednim genie.

Jest to pierwsze potwierdzenie hipotezy dziedziczenia otyłości. Niewiele znaczy to jednak dla przeciętnego człowieka niezadowolonego ze swojej sylwetki, jako że tego typu defekty są niezwykle rzadkie i to nie one odpowiadają za większość przypadków nadwagi.

"Nature", 26 czerwca 1997