Twoja wyszukiwarka

JOANNA NURKOWSKA
NAJSTARSZY PRZYJACIEL
Wiedza i Życie nr 9/1997
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 9/1997

Fot. Internet

Zdaniem genetyków, przyjaźń człowieka z psem ma znacznie dłuższą historię niż można by sądzić na podstawie badań archeologicznych. Najstarszy dowód na nasze partnerstwo - psiopodobny szkielet znaleziony w miejscu pochówkowym - pochodzi sprzed 14 tys. lat. Na tej m.in. podstawie przypuszczano, że udomowienie szczekających przyjaciół nastąpiło wraz z przekształceniem się społeczności zbierackich w osiadłych rolników.

Biolodzy z University of California w Los Angeles postanowili jednak poszukać korzeni tej przyjaźni współczesnymi metodami molekularnymi. W tym celu zbadano psie drzewo rodowe, analizując sekwencje bardzo zmiennego odcinka mitochondrialnego DNA. Każde szczenię dziedziczy mitochondria tylko po matce, zawarty w nich DNA dostarcza więc wyraźnego śladu linii matczynej. Badacze sekwencjonowali mitochondrialne DNA pochodzące od 140 psów należących do 67 ras, a także od 162 wilków z całego świata, 5 kojotów i 12 szakali.

Tak jak podejrzewano, najbliższymi krewnymi psów okazały się wilki - można wyróżnić co najmniej cztery wyraźne linie ewolucyne prowadzące do tych zwierząt. Oznacza to, że były one udomowiane kilkakrotnie. Co jednak zaskoczyło naukowców, psi mitochondrialny DNA okazał się bardzo różnorodny. Wynika z tego, że ich ewolucyjna droga była znacznie dłuższa niż sądzono. Gdyby udomowienie nastąpiło 14 tys. lat temu, zapisy genetyczne psa i wilka powinny być prawie identyczne. Biolodzy potrafią już na podstawie ilości zmian w DNA ocenić, jak długo musiały się one gromadzić. Z przeliczeń takich wynikło, że drogi psa oddzieliły się od wilczych 135 tys. lat temu. Jeśli istotnie od tak dawna datuje się przyjaźń człowieka z psem, trzeba będzie zweryfikować wyobrażenia o życiu naszych przodków.

"New Scientist", 2087/1997