Twoja wyszukiwarka

MAGDALENA PECUL
ALE ŻYCIA NA NIM RACZEJ NIE MA
Wiedza i Życie nr 3/1998
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 3/1998

Czytelnicy "Wiedzy i Życia" pamiętają zapewne sensację ogłoszoną w 1996 roku przez zespół Davida McKaya z NASA: w marsjańskim meteorycie ALH84001 są prastare ślady życia mikrobiologicznego! [patrz Życie na Marsie, "WiŻ" nr 11/ 1996]. W szczelinach meteorytu naukowcy odnaleźli węglanowe ziarna, a w nich małe, rurkowate i okrągłe obiekty. Uznali je za skamieniałe bakterie lub ich fragmenty, bo były ponad dziesięciokrotnie mniejsze od ziemskich mikroorganizmów.

Ziemia

Fot. Internet

Od początku wielu naukowców wątpiło w to doniesienie. Jeden z nich, Ralph P. Harvey z Case Western University, twierdzi, że rzekome mikroskamieniałości to artefakt metody zastosowanej do ich obserwacji. McKay użył elektronowej mikroskopii skaningowej wysokiej rozdzielczości, wymagającej pokrycia powierzchni dobrze przewodzącym metalem. Harvey powtórzył ten eksperyment, używając innych fragmentów ALH84001 i stwierdził, że chropowatości, podobne do tych, które uznano za skamieniałe bakterie, powstają po prostu podczas pokrywania powierzchni meteorytu złotem.

Kontrowersyjny meteoryt ALH84001 znaleziony na Antarktydzie

Fot. Internet

Zwolennicy śladów życia w meteorycie ALH84001 nadal bronią swych pozycji [patrz "Świat Nauki" nr 2/1998]. McKay zwraca uwagę na fakt, że w swoich badaniach używał nie samego złota, lecz mieszaniny palladu i złota, dającej mniejsze ziarna. Coraz bardziej wydaje się jednak, iż mikroskamieniałości w słynnym meteorycie podzielą los marsjańskich kanałów Schiaparellego.

"Nature", 6659/1997

O podobnych zagadnieniach przeczytasz w artykułach:
(03/98) MARS PODOBNY DO ZIEMI
(10/96) ŚLADY ŻYCIA NA MARSIE
(11/96) ŻYCIE NA MARSIE?
(11/96) W OCEANIE PALEONTOLOGA
(02/97) SZUKAJĄC KRATERU NA MARSIE
(01/98) CHEMIA NA MARSIE