Twoja wyszukiwarka

ROBERT MYSŁAJEK
NOWA KOLONIA PODKOWCÓW
Wiedza i Życie nr 3/1998
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 3/1998

Fot. R.W. Mysłajek

Spośród 21 gatunków nietoperzy występujących w Polsce jedynie dwie należą do rodziny podkowcowatych (Rhinolophidae), pozostałe to przedstawiciele mroczkowatych (Vespertilionidae). Podkowce można spotkać wyłącznie w południowej części kraju. Do tej pory podkowca dużego (Rhinolophus ferrumequinum) zaobserwowano u nas tylko trzy razy. Podkowiec mały (Rh. hipposideros), również nieliczny, umieszczony został w polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt jako gatunek skrajnie zagrożony i ginący. Za główne przyczyny zmniejszania się populacji tych ssaków uważa się m.in. zmiany środowiska prowadzące do zmniejszenia liczby naturalnych kryjówek oraz ilości pokarmu, zatrucie środkami chemicznymi i niepokojenie nietoperzy w ich letnich i zimowych schronieniach. W latach osiemdziesiątych wielkość populacji szacowano na kilkaset osobników. Aktualne dane wskazują na powolny wzrost ich liczebności.

Do niedawna największym znanym w Polsce zimowiskiem podkowców małych była jaskinia Diabla Dziura na Pogórzu Rożnowskim. Każdego roku przesypiało tam zimę około stu tych nietoperzy. Pod koniec października ub.r. krakowscy chiropterolodzy, Jakub Nowak i Krzysztof Piksa, odkryli jednak o wiele większe, bo liczące ponad 500 osobników, hibernakulum. Miejscem tym okazała się mało dotąd znana Jaskinia Zbójecka, położona na stokach Łopienia w Beskidzie Wyspowym. O jaskini wspominano już wprawdzie w 1914 roku, lecz od tego czasu nikt się nią nie interesował. Dopiero w 1997 roku grotołazi ze speleoklubu Dębica dokładnie ją pomierzyli i wykonali jej plan.

Przyrodnicy bardzo cieszą się z nowego odkrycia, chcą także odpowiednio zabezpieczyć tak cenne znalezisko. Zamierzają zamknąć wejście do jaskini specjalnymi kratami, chroniącymi przed zbytnią penetracją. W podobny sposób została wcześniej zamknięta Diabla Dziura.