Twoja wyszukiwarka

ARKADIUSZ MILLER
CHOROBA MAMOKOLNO-DEPRESYJNA A GENY
Wiedza i Życie nr 6/1998
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 6/1998

Choroba maniakalno-depresyjna charakteryzuje się występowaniem zaburzeń psychicznych w postaci następujących po sobie okresów silnej depresji i euforii. Cykle takie mogą trwać nawet do kilku miesięcy, a pomiędzy nimi występują okresy zupełnego powrotu do zdrowia. Choroba ta pojawia się zwykle u osób "w kwiecie wieku", zupełnie rujnując im życie. O jej etiologii do tej pory wiadomo było niewiele. Zakładano, że znaczenie mogą mieć czynniki środowiskowe, nieokreślone zaburzenie przekaźników ośrodkowego układu nerwowego, jego organiczne uszkodzenie lub czynniki genetyczne.

Dzięki najnowszym badaniom przeprowadzonym w Johns Hopkins University to ostatnie przypuszczenie wydaje się najbliższe prawdy. Przebadano 259 osób z 30 różnych rodzin, których członkowie wykazywali cechy choroby maniakalno-depresyjnej. U wszystkich pacjentów wykryto charakterystyczne uszkodzenie występujące na długim ramieniu 18 chromosomu. Nie wiadomo jednak, który konkretnie gen - a co za tym idzie, jakie białko lub jego brak odpowiada za rozwój choroby. Badacze podkreślają, że od odkrycia samego uszkodzenia chromosomu do wyjaśnienia przyczyn powstawania zaburzeń psychicznych jeszcze daleka droga. Organizm ludzki niełatwo odsłania swoje tajemnice. Brakujące lub nieprawidłowe białko to na pewno początek "efektu domina", którego końcem jest choroba.

"Research News from American
Universities", Internet