Twoja wyszukiwarka

WOJCIECH WRÓBLEWSKI
JASKINIA ZBÓJECKA W ŁOPIANIU
Wiedza i Życie nr 7/1998
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 7/1998

W marcowym numerze "Wiedzy i Życia" na s. 6 ukazała się notatka Nowa kolonia podkowców, mówiąca o odkryciu stanowiska nietoperzy w Jaskini Zbójeckiej w Łopieniu (Beskid Wyspowy). Ponieważ tytuł pisma obliguje do rzetelności, pozwalam sobie na sprostowanie zawartych w niej błędów i uzupełnienie.

Otóż jaskinia znana była znacznie wcześniej, niż to wynika ze wspomnia-nego tekstu. Nie później niż w końcu XVIII w. wykorzystywana była - jak podaje wspomniane niżej źródło - jako miejsce schronienia przed "kantonem" (poborem do wojska), a ukrywało się w niej równocześnie nawet po kilkanaście osób. Jest ona nadto jedną z pierwszych i nielicznych polskich jaskiń wzmiankowanych już w początkach XIX w. Najwcześniejszą notatkę o jaskini zawdzięczamy pisarzowi i muzykowi Janowi Nepomucenowi Rostworowskiemu, który zwiedził ją w 1813 roku podczas podróży przez Galicję. Ludowe podanie mówiło, iż wpuszczona do niej koza wyszła na wierzchołku sąsiedniej góry - Mogielnicy.

Nie jest też prawdą, iż od roku 1914 do 1997 jaskinią nikt się nie interesował. Była ona w tym okresie zwiedzana przez turystów oraz wzmiankowana w literaturze, i to nawet stosunkowo często jak na jaskinię beskidzką, bo co najmniej kilkanaście razy (m.in. w latach 1926, 1930, 1939, 1953, 1954, 1965, 1968, 1983, 1986, 1987, 1996).

Ponadto informację o jaskini należałoby jeszcze uzupełnić wiadomością, że ma 380 metrów długości, co stawia ją na trzeciej pozycji pod względem długości wśród wszystkich jaskiń znanych dziś w polskich Karpatach Fliszowych, czyli w Beskidach i na ich Pogórzu.