Twoja wyszukiwarka

MAGDALENA PECUL
CZY BIBLIJNY AARON NAPRAWDĘ ISTNIAŁ
Wiedza i Życie nr 10/1998
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 10/1998

Fot. Internet

Zgodnie z zasadami judaizmu, funkcje kapłańskie mogą pełnić jedynie męscy potomkowie biblijnego Aarona, krewnego Mojżesza. Pozostali członkowie plemienia lewitów również są dopuszczani do posług religijnych, lecz kehatyci mają zadanie szczególne. Role te przechodzą z ojca na syna, zatem kod genetyczny kapłanów żydowskich zawarty w chromosomie Y powinien być niemal identyczny z różnicami wynikającymi jedynie z możliwych mutacji.

Zbadania tego podjął się izraelsko-brytyjski zespół uczonych. I rzeczywiście, z badań fragmentów nukleotydów z chromosomu Y 306 Żydów z Izraela, Kanady i Stanów Zjednoczonych wynika, że kehatyci mieli wspólnego męskiego przodka. Trudno powiedzieć, czy był to faktycznie biblijny Aaron, natomiast za pomocą przyjętej w nauce metody oceny szybkości mutacji oszacowano, iż żył on 106 pokoleń temu, czyli przed 2650-3180 laty (zależnie od tego, czy za pokolenie przyjmie się równoważnik 25, czy 30 lat). Przypada to na okres pomiędzy wyjściem Żydów z Egiptu (dokładna data nieznana) a zburzeniem pierwszej świątyni jerozolimskiej (586 r. p.n.e.).

Co ciekawe, geny współcześnie żyjących lewitów nie wykazują pochodzenia od wspólnego męskiego przodka. Nie jest to oczywiście żadnym kwestionowaniem tradycji biblijnej, oznacza jedynie tyle, że kiedyś, w ciągu tych trzech tysięcy lat, ciągłość przekazywania dziedzictwa z ojca na syna została zachwiana.

Badania te, mające oczywiste znaczenie dla ortodoksyjnych wyznawców judaizmu, znajdą prawdopodobnie zastosowanie w antropologii - do prześledzenia związków między współczesnymi społecznościami a starożytnymi Izraelitami oraz, być może, w genetyce - jako nowa podstawa do szacowania szybkości mutacji.

"Nature", 6689/1998