Twoja wyszukiwarka

KRZYSZTOF SZYMBORSKI
SPRAGNIONY MÓZG
Wiedza i Życie nr 8/1999
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 8/1999

Przez dziesięciolecia badacze mózgu głowili się nad rozwiązaniem zagadki- w jaki sposób zdolni jesteśmy zaspokoić uczucie pragnienia już w ciągu kilku minut po wypiciu szklanki wody, skoro przywrócenie biochemicznej równowagi spowodowanej niedoborem wody w organizmie trwać musi znacznie dłużej. W 1919 roku przedstawiono teorię, w myśl której pragnienie spowodowane jest suchością w ustach i dlatego można się go tak szybko pozbyć. Dopiero jednak stosując nową technikę skanowania mózgu, prof. Derek Denton z Howard Florey Institute w Melbourne i prof. Peter Fox z San Antonio w Teksasie dowiedli, że proces ten jest znacznie bardziej skomplikowany. Kiedy czujemy pragnienie, nasz mózg nie da się oszukać, jeśli po prostu zwilżymy sobie usta. Do ustąpienia pragnienia konieczny jest sygnał z ust, z gardła (sugerujący,jaka ilość wody została przełknięta) oraz z żołądka, donoszący, że woda do niego dotarła.