Twoja wyszukiwarka

MARIA SUPRANOWICZ
SYGNAŁY - HATSZEPSUT OCZEKUJE GOŚCI
Wiedza i Życie nr 1/2000
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 1/2000

W kwietniu br. nastąpi otwarcie dla zwiedzających dziedzińca i trzech sanktuariów boga Amona na górnym tarasie świątyni Hatszepsut. Od prawie 40 lat pracują przy niej polscy archeolodzy, a patronują im w tym od niedawna "Wiedza i Życie" oraz "Świat Nauki".

Turyści podróżujący po Egipcie podziwiają jego zabytki, a wśród nich świątynię Hatszepsut, położoną w Tebach Zachodnich w górnym Egipcie na lewym brzegu Nilu. Królowa Hatszepsut (Nowe Państwo, dynastia XVIII, około 1504-około 1482 r. p.n.e.) była regentką nieletniego Tutmozisa III. Prawdopodobnie w siódmym roku jego panowania odsunęła go od rządów, koronowała się i przyjęła pełną tytulaturę królewską. Rządziła Egiptem przez około 20 lat; w okresie jej panowania nie prowadzono wojen. Po śmierci królowej odsunięty przez nią od władzy Tutmozis III usuwał imię Hatszepsut ze wszystkich pomników świątyni w Tebach i na to miejsce wstawiał imiona własne lub ojca, Tutmozisa II.

Świątynia z bloków wapiennych, wzniesiona w dolinie głęboko wcinającej się w płaskowyż Pustyni Libijskiej, zwrócona na wschód, składa się z ogromnych tarasów, do których prowadzą rampy wiodące do sanktuarium. Podejście do pierwszego tarasu wyznaczała aleja sfinksów. Na jednej ze ścian portyku na drugim tarasie wykuto serię płaskorzeźb ukazujących boskie narodziny królowej. Na trzecim tarasie przedstawiono uroczystości koronacyjne, tam też znajdowało się sanktuarium. Wejście do niego prowadziło przez portal z czerwonego granitu na wewnętrzny dziedziniec, a dalej w przeznaczonej do tego sali składano na ołtarzu ofiary.

Rekonstrukcję dolnego tarasu świątyni już na przełomie XIX i XX wieku rozpoczęli Brytyjczycy. Od prawie czterdziestu lat prace konserwatorskie i rekonstrukcyjne prowadzą archeolodzy z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej im. Kazimierza Michałowskiego Uniwersytetu Warszawskiego.

O wielkim zainteresowaniu postacią Hatszepsut świadczy wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie (20 listopada 1997-20 lutego 1998 roku), poświęcona królowej i jej czasom, którą zwiedziło blisko 50 tys. osób. O tej niezwykłej kobiecie-faraonie napiszemy w marcowym numerze "WiŻ".