Twoja wyszukiwarka

WOJCIECH MIKOŁUSZKO
SYGNAŁY - PODZIEMNY LAS
Wiedza i Życie nr 6/2000
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 6/2000

W amerykańskim stanie Michigan odkryto las zagrzebanych w piachu świerków, które stoją tam od 10 tys. lat.

Przypuszcza się, że drzewa zostały zasypane materiałem z roztapiającego się lodowca, który wtedy znajdował się zaledwie kilka kilometrów na północ od świerkowego lasu. Sam las zaś rósł w otoczonej wzgórzami dolinie. Z szybko topniejącego lodowca wypływała woda z dużą ilością różnego materiału, przede wszystkim piasku i żwiru, który gwałtownie pogrzebał całą roślinność doliny. 10 tys. lat później przemysł zainteresował się osadzonym tu piaskiem. Problemem był przede wszystkim bardzo wysoki poziom wody gruntowej. Kiedy udało się go obniżyć, do pracy wkroczyły koparki. Wkrótce okazało się, że w piasku, poniżej poziomu wody, znajdują się szczątki lasu.

Naukowcy mieli wielkie szczęście. Chyba po raz pierwszy można było nie tyle odtworzyć wygląd lasu na podstawie znalezionych szczątków roślin, ale po prostu zobaczyć, jak wyglądał w rzeczywistości. Na terenie piaskowni odkopano bowiem 210 stojących pni pokrytych korą, a wiele z nich miało nawet zachowane drobne gałązki boczne. Wierzchołki drzew zostały niestety ścięte przez koparki.

W trochę gorszym stanie znajdowała się ściółka. Ale i w niej były liczne szyszki, igły i szczątki mchów, a analiza mikroskopowa wykryła dużą ilość pyłku roślinnego. Po dokładnych zbadaniu szczątków naukowcy stwierdzili, że mają przed sobą czysty drzewostan świerka kanadyjskiego (Picea glauca). Dzięki dobrze zachowanym słojom można było dość dokładnie określić wiek drzew. Najczęściej miały one 40-120 lat, a najstarsze liczyło 145 lat. Naukowcy przypuszczają, że świerki z piasków Michigan były pierwszymi drzewami, które zasiedliły świeżo opuszczoną przez lodowiec dolinę. Ich rozkład wiekowy i struktura bardzo przypominają lasy świerkowe rosnące dziś w pobliżu północnej granicy występowania lasu.

"Journal of Ecology" nr 88/2000