Twoja wyszukiwarka

BZ
SYGNAŁY - ZAGINIONE ŚWIĄTYNIE
Wiedza i Życie nr 7/2000
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 7/2000

Polscy archeolodzy dokonali sensacyjnego odkrycia w Sudanie.

Między III a IV kataraktą na Nilu znaleziony został duży zespół kultowy położony na obydwu brzegach rzeki, miasto i cmentarzysko z czasów panowania królestwa Kusz (X wiek p.n.e.-IV wiek n.e.).

Topografia królestwa Kusz, które w połowie VIII wieku p.n.e. podbiło Egipt, znana była głównie z tekstów hieroglificznych. Sytuacja zmienia się, odkąd na pustynnych terenach pojawili się archeolodzy, odnajdujący pozostałości kuszyckich budowli. Ważną rolę w tych badaniach odgrywa Polska Połączona Ekspedycja Archeologiczna do Doliny Nilu Środkowego, kierowana przez dr. Bogdana Żurawskiego. W ostatnim sezonie wykopaliskowym wśród zabudowań wioski Hudżeir Gubli odkryto ruiny ogromnej świątyni, która sądząc po monstrualnych rozmiarach bloków fundamentu oraz baz kolumn, dorównywała rozmiarami świątyni Amona w Dżebel Barkal (koło IV katarakty), największemu i najważniejszemu sanktuarium królestwa kuszyckiego.

Na przeciwległym, lewym brzegu Nilu, w miejscowości Usli, archeolodzy odnaleźli drugą świątynię, nieco mniejszą, ale dużo lepiej zachowaną. Obie budowle stoją naprzeciw siebie, frontem do rzeki.

Charakterystyczne gliniane formy do rytualnego wypieku chleba oraz ceramika znajdowana wokół świątyni w Usli pozwala określić czas powstania zespołu kultowego oraz miasta w rejonie Hudżeir-Usli na tzw. okres napatański w historii królestwa Kusz, czyli na pierwszą połowę I tysiąclecia p.n.e.